ตั้งแต่จำความได้ก็ชอบดนตรีแล้วแต่ไม่ค่อยมีโอกาสได้มีส่วนร่วมในเรื่องของดนตรีสักเท่าไร จนเข้าเรียนมัธยมต้น

               ตอนนี้แหละเขาคัดเลือกว่าใครจะมาเล่นดนตรแทนรุ่นพี่ ก็มีโอกาสได้สมัครและได้เล่นสมใจปราถนา ก็ตั้งใจเล่นเรียนไปด้วยผมเรียนโน๊ตนะ แบบมีอาจารย์สอนเข้าค่ายช่วงปิดเทอมอะไรประมาณนี้ เอาจริงเอาจังมากจนเล่นโน๊ตได้ หนังสือเพลงอาจารย์ห้ามดู ให้แกะเอง ผมจะเป็นคนแกะเพลงให้เพื่อนในวงเล่น และก็ให้คนที่เล่นดนตรีชิ้นนั้นมาเล่นดู ความภูมิใจอย่างนึงคือผมอ่านและเขียนโน๊ตได้นี่แหละ ตอนนั้นปี 36 ผมอยู่ ม.2 เองผมคิดไว้ว่าสักวันผมจะต้องไปเป็นนักตรีอะไรประมาณนี้นะ เรียนม.3 อาจารย์สอนดนตรีที่ อัสสัมชัญศรีราชาชื่อไรจำไม่ได้แล้ว เขาจะพาผมไปเรียนที่นั่นแบบไปเป็นลูกบุญธรรมแต่ผมปฏิเสธ ไม่อย่างนั้นนะผมเคยคิดถ้าผมไปจริงๆ แล้วผมเอาดีทางนี้หน่อยฝันอาจจะเป็นอย่างที่ฝันไว้ก็ได้ แต่เลือกที่จะอยู่บ้านดีกว่า (ตจว.)  ไว้มาเล่าต่อว่าฝันนั้นจะไกลแค่ไหนหลังจากจบมัธยมต้น........................